آستین پیراهن رئیس جمهور و دکمه تقوای گزینش

امید سلیمی بنی؛ امروز رئیس جمهور با تک پوش آستین کوتاه در یک جلسه رسمی اداری حضور پیدا کرد. به همین راحتی، عرف و ادب اداری که در طول دست کم یک قرن در ادارات ایران شکل گرفته بود توسط رئیس جمهور مسعود پزشکیان، زیرپا گذاشته شد و از میان رفت.

دیروز مسعود پزشکیان در نشست تخصصی شورای همکاری دولت و دانشگاه با موضوع مدیریت بحران آب حضور یافت. پزشکیان گفت به دلیل مصرف بهینه انرژی نیاز به کت پوشیدن نیست و از حاضران خواست کت‌هایشان را درآورند. تصاویر او از سوی خبرگزاری دولت، به صورت گسترده ای منتشر شد تا الگوسازی کند ولی به نظر می رسد مشکل بزرگ در جای دیگری بروز کرد: ادب اداری توسط بالاترین مقام اداری کشور از بین رفت.

هسته‌های گزینش و دکمه تقوا

زمانی مرسوم بود وقتی متقاضی استخدام در ادارات دولتی در هسته های گزینش حاضر می شد، بعد از خواندن حمد و سوره و قرآن، نوبت به تفتیش از عقاید سیاسی و اجتماعی او می رسید. البته هنوز هم این رسم بسیار ناپسند، اشتباه و فاقد کارایی در برخی ادارات و سازمانهای دولتی جریان دارد.

نگارنده بارها و بارها در دستگاههای مختلف دولتی در مقابل کارمندان گزینش حاضر شده و به حسب ضرورت، مجبور به «انداختن دکمه تقوا» یعنی بالاترین دکمه پیراهن شده بود تا ایرادی بر وی گرفته نشود. هزاران هزار آقا و خانم متقاضی استخدام به خصوص دهه شصتی ها به خوبی به یاد دارند نیانداختن دکمه تقوا، هول شدن درخواندن قرآن، آستینی که اندکی کوتاه بود و طره مویی که از زیر مقنعه و چادر بیرون زده بود، بهانه هسته های گزینش بود برای رد کردن متقاضیان استخدام.

حالا رئیس جمهور یعنی بالاترین مقام رسمی اداری کشور با پیراهنی که کاملا دستها و بازوان را نمایان ساخته در یک جلسه رسمی اداری حضور پیدا می کند تا درباره یک موضوع مهم یعنی مدیریت بحران آب، تصمیم گیری کند. فارغ از اینکه نحوه حضور رئیس جمهور درست و شایسته بوده یا نبوده، فقط کافی است تصویر مسعود پزشکیان را مقابل هر کدام از هسته های گزینش ادارات که می خواهید قرار دهید و بپرسید حاضرید این فرد را به عنوان کارمند دولت استخدام کنید؟ قطعا و حتما پاسخ منفی است!

پس آن همه امید و آرزو و تلاشی که جوانها داشتند و به خاطر نبستن دکمه تقوا، تماما توسط هسته های گزینش دود شد و هوا رفت چه می شود؟ آیا «ادب اداری» اقتضا نمی کند رئیس جمهور در یک نشست اداری، نه با کت و شلوار فاستونی، بلکه دست کم با پیراهن معمول اداری آستین بلند، حضور می یافت؟

آیا می توان رئیس جمهور را مواخذه کرد چرا ادب اداری را زیر پا گذاشته؟ آیا باید هسته های گزینش را مواخذه کرد که چه بساطی بوده سالیان سال راه انداخته بودند و با تقوانمایی و فضل فروشی و قشری نگری، آینده و زندگی بسیاری از داوطلبان استخدام در عرصه عمومی را نابود کردند؟ 

به این رفتار رئیس جمهور باید چطور واکنش نشان بدهیم؟ هورا بکشیم که بالاترین مقام اداری، آستین کوتاه پوشیده و این مدل پوشش را در ادارات باب کنیم؟ یا اخم‌ها را در هم کنیم و بگوییم ادب اداری‌ات کجاست آقای رئیس جمهور؟

شاید خانه از پای بست ویران است و این خواجه، در بند نقش ایوان معطل مانده؟