«قاضی رفیق ماست»؛ آغاز یک کلاهبرداری
گاهی همه چیز با یک پیشنهاد وسوسهکننده آغاز میشود؛ «پروندهات را زودتر راه میاندازم، آشنا دارم.»
به گزارش فصل سوم: پرونده روی میز مانده، روزهای انتظار طولانی شده و بلاتکلیفی خستهکننده است. درست در همین شرایط، گاهی کسی پیدا میشود که با اطمینان میگوید: «نگران نباش، قاضی را میشناسم. با یک تماس، کارت راه میافتد.»
برای بسیاری، چنین جملهای وسوسهکننده است؛ راهی که قرار است بدون طی کردن روال قانونی، پرونده را سریعتر به مقصد برساند. اما واقعیت چیز دیگری است.
افرادی که با عنوان «کارچاقکن» شناخته میشوند، معمولاً با ادعای داشتن ارتباط با قضات، کارکنان دستگاه قضایی یا دیگر مسئولان، تلاش میکنند اعتماد افراد را جلب کنند.
گاهی برای واقعی جلوه دادن ادعای خود، تماسهایی ساختگی برقرار میکنند، از نام افراد شناختهشده استفاده میکنند یا با نمایش صمیمیت با شخصی در پشت خط، این تصور را به وجود میآورند که نفوذ و ارتباط ویژهای دارند.
در حالی که بخش قابل توجهی از این افراد تنها با هدف کلاهبرداری و دریافت پول از صاحبان پرونده چنین ادعاهایی مطرح میکنند و در نهایت نیز هیچ اقدامی برای حل مشکل انجام نمیدهند.
از سوی دیگر، حتی اگر فردی واقعاً مدعی اعمال نفوذ در روند رسیدگی به پروندهها باشد، چنین رفتاری تخلف و جرم محسوب میشود و نباید به آن تن داد.
دستگاه قضایی از شهروندان خواسته است در صورت مواجهه با افرادی که وعده حل پرونده از طریق ارتباط با مقامات قضایی یا اعمال نفوذ را میدهند، موضوع را بیدرنگ گزارش کنند.
شماره ۱۲۷، ستاد خبری حفاظت و اطلاعات قوه قضاییه، راه ارتباطی برای اعلام چنین مواردی است؛ سامانهای که با هدف مقابله با کارچاقکنی، فساد و سوءاستفاده از اعتماد مردم راهاندازی شده است.
کارشناسان تأکید میکنند که مسیر رسیدگی به پروندههای قضایی از قانون میگذرد، نه از وعدههای پشت پرده. هر ادعایی درباره «آشنا داشتن»، «دوستی با قاضی» یا «حل پرونده با پرداخت پول» باید زنگ خطر را برای شهروندان به صدا درآورد؛ چرا که پایان این راه، در بسیاری از موارد، چیزی جز از دست رفتن سرمایه و گرفتار شدن در یک کلاهبرداری نخواهد بود.
