مثبت بودن تست الکل راننده و حد شرب خمر

به گزارش فصل سوم، شخصی عنوان می‌کرد به علت عفونت دهان، پزشک به او تجویز کرده بود به صورت مرتب، از دهانشویه الکلی استفاده کرد. وی شبی هنگام رانندگی، توسط پلیس راهور متوقف شد و تست شرب خمر یا همان تست نوشیدن الکل از او به عمل آمد و جواب تست، مثبت بود.

پلیس راهور طبق قانون خودرو را به پارکینگ هدایت و راننده را به مرجع قضایی دلالت کرد تا روند حقوقی و قضایی درباره او اجرا شود.

 سوالی که برای او پیش آمده این بود  آیا مثبت بودن تست الکل سنج تنفسی موجب ایجاد حد شرب خمر یا مجازات برای مصرف کننده مشروبات الکلی می‌شود؟

 پاسخی که می‌توان داد به این قرار است:

 ادله اثبات شرب خمر در فقه و قانون مجازات ، "2 مرتبه اقرار" و یا وجود "2 شاهد" آن هم با شرایط خاصی که در مورد شاهد در شرع و قانون بیان شده است می‌باشد و اصولا تست مامورین انتظامی بوسیله «الکل سنج تنفسی» به تنهایی نمی تواند حد شرب خمر را اثبات نماید.

 در قانون مجازات اسلامی سال 92 علم قاضی به عنوان یکی از طرق اثبات جرم از جمله حدود (که شرب خمر هم یکی از آنهاست) ذکر شده اما علم قاضی می‌بایست برمبنای یقین حاصل شده باشد و با توجه به اینکه نتایج این دستگاه ها یقین آور نمی باشد و اصولا مجازات‌های حدی را با شک و شبهه نمی‌توان اجرا نمود چون به تعبیر فقهی و حقوقی، ادرواالحدود (تدرالحدود) بالشبهات، یعنی با شک و شبهه در ارتکاب جرم، امکان مجازات وجود ندارد.

مثالی که درباره استفاده از دهان‌شویه الکلی یا نوشیدن داروهایی که الکل در ترکیب آنها وجود دارد مانند شربت گارد فری، دکسترومورفان پی و حتی ویزیت دندانپزشکی موارد زیادی است که شبهه‌های قوی درباره اثبات شرب خمر از طریق نتیجه تست الکل را به وجود می‌آورد.

بنابراین به صرف مثبت بودن تست الکل با دستگاه الکل سنج نمی‌توان فرد را به مجازات شرب خمر محکوم نمود، مگر آن که اقرار شرعی درباره نوشیدن الکل داشته باشد.