دعوای استرداد سفته الکترونیکی قابل استماع است؟
سفته الکترونیکی ماهیت فیزیکی ندارد و موافقت الکترونیکی متعهد به پرداخت آن کافی است، لذا برخی از حقوقدانان اعتقاد دارند چون سفته فاقد سند فیزیکی است دادگاه نمیتواند درباره استرداد چیزی که ماهیت فیزیکی ندارد دادرسی کند.
به گزارش فصل سوم، از این رو برخی حقوقدانان در پاسخ به سوال "آیا دعوای استرداد سفته الکترونیک" قابلیت استماع دارد؟ جواب منعی میدهند و سفته الکترونیک را قابل استرداد و دعوا را قابل استماع نمی دانند.
پاسخ حقوقی این است که اصل دعوای استرداد سفته الکترونیک قابل استماع است، اما موضوع آن با سفته کاغذی تفاوت دارد.
در سفته کاغذی، استرداد به معنای بازگرداندن اصل سند به صادرکننده است؛ زیرا تا زمانی که سند در اختیار دارنده باشد، قابلیت مطالبه دارد. اما در سفته الکترونیک، «اصل سند» به مفهوم فیزیکی وجود ندارد و حیات آن در سامانه تعریف شده است. بنابراین پس از ایفای تعهد، آنچه باید مطالبه شود، الزام دارنده (ذینفع) به انجام عملیات «تسویه کامل» یا خاتمه اعتبار سفته در سامانه است، نه تحویل فیزیکی سند.
تا زمانی که وضعیت سفته در سامانه «صادر شده» باقی بماند، از نظر فنی اعتبار دارد و امکان مطالبه آن وجود دارد.در واقع چرخه حیات سفته الکترونیک تنها با «تسویه کامل»، «واخواست»/«ابطال قضایی» خاتمه مییابد.
بنابراین اگر دادخواستی با عنوان «استرداد سفته الکترونیک» مطرح شود، به نظر میرسد دادگاه باید با توجه به ماهیت خواسته آن را به عنوان الزام خوانده به انجام عملیات تسویه کامل و خاتمه اعتبار سفته تفسیر کند؛ نه اینکه صرفاً به دلیل عدم امکان استرداد فیزیکی سند، دعوا را غیرقابل استماع بداند
