ادبیات وطنپرستی و یادی از شعر بخشدار هویزه
این روزها که دشمن به هر حیله و ترفندی قصد دارد اراده خود را به ملت بزرگ ایران تحمیل کند، یادی کنیم از بخشدار شهید هویزه در دوران دفاع مقدس اول.
مرحوم علی باقرزاده، شاعری نام آشنا و مردم دوست، شعر زیبایی به نام "وطندوستی" درباره بخشدار هویزه، شهید حامد جرفی، سرود.
این شعر بسیار معروف شد و حتی در کتابهای درسی منتشر شده است:
بخشدار هویزه را گفتند/ترک کن شهر خویشتن را زود
خیل صدامیان کافرکیش/آمده در کنار شهر فرود
جز تو و چند پاسدار جوان/کس ندارد در این دیار وجود
راههای امید شد بسته/بابهای نجات شد مسدود
گر بمانی اسیر خواهی شد/ور کنی جنگ میشوی نابود
زن و فرزند خویش را بگیر/رخت خود میفکن به آن سوی رود
غیر تسلیم یا فرار ترا/چاره دیگری نخواهد بود
همچو اسپند برجهید ز جا/مرد تا این حدیث تلخ شنود
گفت من ترک آشیانه خویش/نکنم گر کنم ز جان بدرود
گر سپارم وطن به دست عدو/مادر از من رضا نخواهد بود
نگذارند همسر و پسرم/کنم از آشیان خود بدرود
دخترم با دو دست کوچک خویش/رهگذار مرا کند مسدود
تا که خون در رگ است و جان در تن/سر نیارم به پیش خصم فرود
میستیزم به ناخن و دندان/نهراسم ز تیر و آتش و دود
یا کنم خصم را برون ز وطن/یا شوم کشته در ره مقصود
روز دیگر ز بخشدار نماند/جز تنی سرد و نعش خون آلود
آن طرف دو کودک و یک زن/خفته در خون خود خشنود
گفت حب الوطن من الایمان/پیک مسعود کردگار ودود
آفرین باد بر چنان ایمان/آفرین باد بر چنین موجود
