دوئل بزرگ هالیوود؛ اکران دو فیلم «Avengers: Doomsday» و «Dune: Part Three»
۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ میتواند یکی از مهمترین روزهای سینمای تجاری در سالهای اخیر باشد؛ روزی که دو فیلم پرهزینه و مورد انتظار، با دو جهان داستانی کاملاً متفاوت، همزمان به پرده سینماها میرسند.
به گزارش فصل سوم؛ از یک طرف «Avengers: Doomsday» قرار است دوباره قهرمانان دنیای مارول را در برابر تهدیدی بزرگ گرد هم بیاورد و از طرف دیگر «Dune: Part Three» مخاطبان را به جهان تاریک و پرآشوب پل آتریدیس بازمیگرداند؛ امپراتوریای که حالا بیش از آنکه وعده نجات بدهد، با بحران قدرت و پیامدهای تصمیمهای رهبرش روبهروست.
این همزمانی، خیلی زود به یکی از بحثهای جذاب سینمایی تبدیل شد و لقب غیررسمی «Dunesday» را به خود گرفت؛ ترکیبی از نام دو فیلم که قرار است در یک روز، برای تصاحب سالنها و جلب توجه تماشاگران رقابت کنند. اما مسئله فقط رقابت دو عنوان مشهور نیست. این دو فیلم نماینده دو شکل متفاوت از سینمای بلاکباستریاند: یکی بر پایه جهان مشترک ابرقهرمانان و خاطره جمعی مخاطبان ساخته شده و دیگری بر اقتباس ادبی، جهانسازی، سیاست و مناسبات قدرت تکیه دارد.
دو داستان، دو بحران؛ نجات جهان یا بهای قدرت؟
Avengers: Doomsday؛ وقتی جهانهای مختلف به یک نقطه میرسند.
مارول در سالهای اخیر تلاش کرده است جهان سینمایی خود را از یک مجموعه داستان نسبتاً خطی به شبکهای پیچیده از جهانها، شخصیتها و واقعیتهای موازی تبدیل کند. «Avengers: Doomsday» قرار است یکی از مهمترین نقاط تلاقی این مسیر باشد.
طبق معرفی رسمی فیلم، قهرمانانی از سه جهان متفاوت در مسیری برخورد میکنند که به مواجهه با تهدیدی وجودی منتهی میشود؛ تهدیدی که میتواند سرنوشت جهانهای آنها را تغییر دهد. همین خلاصه داستان نشان میدهد که فیلم قرار نیست صرفاً ماجرای تازهای از کنار هم قرار گرفتن چند ابرقهرمان باشد، بلکه با مسئلهای بزرگتر سروکار دارد: وقتی جهانهای متفاوت با قواعد و تاریخهای جداگانه به هم میرسند، چه چیزی میتواند مانع فروپاشی همه آنها شود؟
Dune: Part Three؛ امپراتوریای که از درون تهدید میشود
در سوی دیگر رقابت، دنی ویلنوو با سومین قسمت از مجموعه سینمایی «تلماسه» بازمیگردد؛ فیلمی که قرار است روایت پل آتریدیس را به مرحلهای تازه برساند. داستان قسمت سوم نزدیک به دو دهه پس از به قدرت رسیدن پل و تسلط او بر امپراتوری جریان دارد. پل حالا دیگر جوانی نیست که برای بقا و بازپسگیری جایگاه خانوادهاش تلاش میکند. او به امپراتوری تبدیل شده که تصمیمهایش بر سرنوشت سیارهها و میلیونها انسان اثر میگذارد. اما قدرتی که زمانی قرار بود راه رهایی باشد، حالا به مسئله اصلی داستان تبدیل شده است.
در معرفی رسمی فیلم، پل با پیامدهای حکومت خود روبهرو میشود؛ متحدان قدیمی بازمیگردند، تهدیدهای تازه شکل میگیرند و نشانههای خیانت در اطراف او دیده میشود. از سوی دیگر، بازگشت عشق ازدسترفتهاش و رازهایی که پیرامون چانی شکل میگیرد، او را وارد توطئهای گسترده میکند.
این مسیر داستانی، «Dune: Part Three» را از یک ماجراجویی فضایی معمولی دور میکند. در اینجا مسئله اصلی صرفاً نبرد بر سر یک سیاره یا مادهای ارزشمند نیست؛ موضوع، هزینه تبدیل شدن یک رهبر انقلابی به فرمانروایی مطلق است. آیا کسی که با وعده تغییر نظم موجود به قدرت رسیده، میتواند در برابر وسوسه حفظ همان نظم مقاومت کند؟
رقابت گیشه؛ مارول با قدرت هواداران، تلماسه با تجربه سینمایی
از نظر تجاری، «Avengers: Doomsday» دست بالا را در یک زمینه مهم دارد: مخاطبان گسترده و وفادار. مجموعه انتقامجویان در طول سالها توانسته است مخاطبانی فراتر از طرفداران جدی کمیک جذب کند. بسیاری از تماشاگران حتی اگر همه فیلمهای مارول را دنبال نکرده باشند، با شخصیتها و مسیر کلی داستان آشنا هستند. همین شناخت قبلی، فروش بلیت در روزهای نخست را برای فیلم آسانتر میکند.
اما «Dune: Part Three» مزیتی متفاوت دارد. این فیلم برای بخشی از مخاطبان، صرفاً ادامه یک داستان نیست؛ تجربهای سینمایی است که تماشای آن روی پرده بزرگ، با تصویر و صدای باکیفیت، اهمیت ویژهای دارد. جهان بصری تلماسه، مقیاس صحنهها و طراحی صوتی آن از عواملی هستند که میتوانند تماشاگران را به انتخاب سالنهای مجهز و نمایشهای ویژه ترغیب کنند.
پیشبینیهای اولیه گیشه نیز از فاصله میان این دو فیلم حکایت دارند. در برآورد منتشرشده از سوی Box Office Theory در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، برای افتتاحیه سهروزه داخلی آمریکا، کف پیشبینی حدود ۳۴۰ میلیون دلار برای «Avengers: Doomsday» و حدود ۹۱ میلیون دلار برای «Dune: Part Three» اعلام شده است. این ارقام پیشبینیاند، نه فروش قطعی؛ اما نشان میدهند انتظارات تجاری از فیلم مارول بسیار بالاتر است.
فروش بلیتها چه میگوید؟
در رقابت دو فیلم، فروش بلیتهای پیشفروششده یکی از نشانههای مهم میزان اشتیاق مخاطبان است؛ اما باید میان آمارهای رسمی، گزارشهای رسانهای و پیشبینیهای بازار تفاوت گذاشت. اعداد پیشفروش در بازارهای مختلف یکسان نیستند و بعضی از آمارهای منتشرشده نیز برآوردهایی از وضعیت رزرو صندلیها هستند، نه گزارش نهایی استودیوها.
آنچه از گزارشهای اولیه بازار میتوان دریافت، این است که «Avengers: Doomsday» از موج هواداری بسیار قدرتمندی برخوردار است و انتظار میرود در هفته نخست، فروش بزرگی را ثبت کند. در مقابل، «Dune: Part Three» با اتکا به نمایشهای ویژه و تقاضا برای سالنهای بزرگ، میتواند سهم مهمی از مخاطبان علاقهمند به تجربه سینمایی ممتاز را جذب کند.
یک نکته تعیینکننده در این رقابت، دسترسی به سالنهای IMAX است. «Dune: Part Three» برای نمایش در قالب IMAX طراحی شده و طبق برنامه اعلامشده، در آمریکای شمالی در سه هفته نخست اکران، از امتیاز انحصاری این سالنها برخوردار است. مارول نیز برای رقابت در بخش نمایشهای ممتاز، قالب Infinity Vision را برجسته کرده است. این رقابت نشان میدهد که جنگ دو فیلم فقط بر سر تعداد بلیت نیست؛ کیفیت سالن، تجربه تماشای فیلم و حتی انتخاب فرمت نمایش هم میتواند در تصمیم مخاطب نقش داشته باشد. اگر معیار را فروش افتتاحیه بگذاریم، «Avengers: Doomsday» شانس بیشتری برای صدرنشینی دارد.
تماشاگران ایرانی چه زمانی نسخه باکیفیت را میبینند؟
هر دو فیلم در دسامبر ۲۰۲۶ اکران میشوند، اما هنوز تاریخ رسمی انتشار نسخه دیجیتال آنها اعلام نشده است. با توجه به فاصله معمول اکران سینمایی تا عرضه دیجیتال، احتمالاً نسخههای باکیفیت این دو فیلم از اسفند ۱۴۰۵ تا اردیبهشت ۱۴۰۶ در دسترس مخاطبان ایرانی قرار میگیرند؛ البته این بازه تخمینی است و نسخههای واقعی 4K یا WEB-DL نیز پس از انتشار رسمی دیجیتال عرضه خواهند شد.
برنده واقعی این رقابت کیست؟
Avengers: Doomsday» و «Dune: Part Three» دو پاسخ متفاوت به یک سؤال مشترکاند: سینمای جریان اصلی تا چه اندازه میتواند مخاطب را به جهانهایی بزرگتر از زندگی روزمره ببرد؟
مارول میخواهد با کنار هم آوردن جهانها و قهرمانان، خاطره یک رویداد سینمایی جمعی را زنده کند؛ ویلنوو میخواهد داستان امپراتوریای را روایت کند که قهرمان آن، حالا خودش به بخشی از مسئله تبدیل شده است. یکی با هیجان مواجهه و نبرد پیش میرود و دیگری با سیاست، تقدیر و بحران قدرت.
یک چیز اما روشن است: دسامبر ۲۰۲۶ برای سینمادوستان ماه معمولیای نخواهد بود؛ ماهی که حتی اگر در ایران امکان تماشای همزمان این دو فیلم روی پرده فراهم نباشد، بحث بر سر اینکه کدامیک سینما را تسخیر میکند، بهاحتمال زیاد به یکی از جدیترین گفتوگوهای سینمایی سال تبدیل خواهد شد.