داده‌ها اکنون خط مقدم جنگ هستند

داده‌ها اکنون خط مقدم جنگ هستند

اندیشکده CSIS

سپاه پاسداران فهرستی از ۲۹ «هدف فناوری» در کشورهای مختلف منطقه (بحرین، اسرائیل، قطر و امارات) منتشر کرده که شامل مراکز داده و تأسیسات شرکت‌های بزرگ آمریکایی مثل آمازون، مایکروسافت، آی‌بی‌ام، پالانتیر، گوگل، انویدیا و اوراکل است. 

ایران این‌ها را «اهداف مشروع» معرفی کرده، در حالی که این‌ها شرکت‌های آمریکایی مهم و حیاتی برای امنیت ملی آمریکا هستند.

از زمان حمله روسیه به اوکراین، شرکت‌های فناوری نقش بسیار پررنگی در جنگ پیدا کرده‌اند:

مایکروسافت و سیسکو به دفاع سایبری اوکراین کمک کرده‌اند،

پالانتیر در تحلیل داده برای وزارتخانه‌های مختلف اوکراین به کار می‌رود،

شرکت clearview AI برای شناسایی نیروهای روس استفاده شده،

و استارلینک اینترنت نظامی اوکراین را تأمین کرده است.

نتیجه: جنگ اوکراین یک جنگ داده‌محور و هوش‌مصنوعی‌محور است که بدون همکاری شرکت‌های تکنولوژی ممکن نبود.

جنگ‌های مدرن هر روز بیشتر به داده، هوش مصنوعی، قدرت پردازش ابری و نرم‌افزارهای پیشرفته وابسته می‌شوند؛ هم در پشت صحنه، هم در «لبه میدان».

در اوکراین نشان داده شده که انتقال هوشمندانه داده‌ها به فضای ابری و استفاده از نرم‌افزارهای چابک، برتری مهمی ایجاد کرده است. بنابراین شرکت‌های تکنولوژی دیگر در «پشت صحنه» نیستند؛ آن‌ها در خط مقدم جنگ قرار گرفته‌اند.

 شرکت‌های فناوری تا حدی می‌توانند از کارکنان، ساختمان‌ها و داده‌های مشتریان حفاظت کنند اما خود مراکز داده فیزیکی قابل جابه‌جایی نیستند، این شرکت‌ها ارتش و پدافند هوایی ندارند و جامعه اطلاعاتی چند ده میلیارد دلاری هم پشت سرشان نیست؛ پس به کمک دولت نیاز دارند.

نویسنده سه پیشنهاد اصلی برای دولت آمریکا مطرح می‌کند:

اول: ایجاد بازدارندگی:

آمریکا باید رسماً اعلام کند که حمله به دارایی‌های حیاتی شرکت‌های فناوری آمریکایی، در حکم حمله به خود ایالات متحده تلقی می‌شود، و اولین نقض این خط قرمز باید با پاسخ قاطع روبه‌رو شود.

دوم: گسترش و سرعت‌بخشیدن به اشتراک‌گذاری اطلاعات و استخبارات: 

بسیاری از این شرکت‌ها کارکنان دارای مجوز امنیتی دارند، اما اطلاعاتی که دریافت می‌کنند ناهمگون، کم و غالباً دیر است. باید این شرکت‌ها به‌عنوان شرکای حیاتی دیده شوند و در اولویت دریافت اطلاعات قرار گیرند.

سوم: بررسی وضعیت بیمه و نقش دولت به‌عنوان بیمه‌گر پشتیبان در زمان جنگ:

اگر پوشش بیمه‌ای برای خسارات ناشی از «اقدامات جنگی» ناکافی است، دولت آمریکا می‌تواند به‌عنوان بیمه‌گر ثانویه وارد شود تا تداوم عملیات این شرکت‌ها تضمین شود.

در پایان نویسنده هشدار می‌دهد که اگر این اقدامات انجام نشود، شرکت‌های فناوری ممکن است ریسک خود را دوباره ارزیابی کرده و تمایلشان برای کمک به کسب‌وکارها و ارتش آمریکا را کاهش دهند؛ درست در زمانی که ایالات متحده بیش از هر وقت دیگر به آن‌ها نیاز دارد.

 نقش شرکت های هوش مصنوعی در جنگ مشخص است. اینها اهداف مشروعی برای ایران هستند. هم آمریکایی هستند هم در جنگ علیه ایران به کار گرفته شده اند و هم در اماراتِ هم‌پیمان با رژیم صهیونیستی مستقر شده اند.

منبع: ایسنا

 

بین الملل

ارسال نظر