وضعیت نگران کننده بیماران مبتلا به سرطان برای ادامه درمان در روزهای جنگی
زدیک به یک ماه از شروع جنگ گذشته است. دیگر خیلیها به صدای بمباران عادت کردهاند و صدای موشک و پدافند را تشخیص میدهند. اما رنج کتمان نمیشود و جنگ در کوچه و خیابان و خانه جاری است. این روزها وضعیت بیماران صعبالعلاج سختتر از همیشه است. نگرانی و اضطراب بیماران و خانوادههایشان در همهمه جنگ پنهان است و هیچ کس از فردا چیزی نمیداند.
به گزارش فصل سوم به نقل از شرق، پدر «هدی» بیش از سه سال است که به سرطان ریه مبتلاست. قبلا ماهی یک بار شیمیدرمانی میشد اما حالا دکتر هر دو ماه یک بار را برای او تجویز کرده است. در روزهای جنگ اما وضعیت آنها عجیبتر و متفاوتتر شده است. نه به جهت پیشروی بیماری، به دلیل اضطراب مداومی که در جان خانواده ریشه دوانده و با هر صدای انفجار جانی دوباره میگیرد. فشاری که بیش از فرد بیمار خانواده را درگیر و پریشان کرده است، بهویژه هدی را که کارهای درمانی پدر به دوش اوست.
شناسایی حدود ۵۰۰ بیماری نادر در ایران
«هدی» از سختی این روزها به «شرق» میگوید، از نگرانی مداوم پیدا کردن دارو و دکتر و موج انفجاری که هر بار شیشهها را میلرزاند و نمیداند وقتی از خانه بیرون میرود سلامت باز میگردد تا مراقب پدر بیمارش باشد یا نه؛ «تا چند وقت پیش داروهای پدرم راحت پیدا میشد و مشکل خاصی نبود. البته همیشه بحث هزینه تامین داروها مطرح بود. اما چون پدرم بیمه است، مشکل خاصی نبود. بهخصوص که با بیمه، بیماران صعبالعلاج مشکل زیادی در تامین دارو ندارند».
اما همیشه فقط بحث هزینه نیست. نبود داروهای خارجی برای بیماران و خانوادههای آنها رنج مضاعفی است. هدی میگوید داروی خارجی مدتی است که اصلا نیست؛ «قبلا هم کم بود اما الان اصلا وجود ندارد. داروهای ایرانی هم عوارض خاص خودشان را دارد و برای هر بیماری مناسب نیست. ضمن اینکه هزینه داروها هم افزایش پیدا کرده است؛ مثلا اگر قبلا داروهای شیمی درمانی پدرم را با بیمه یک میلیون تومان میخریدیم، الان حدود دو میلیون و خردهای میشود. از طرفی دیگر تخت بیمارستانی هم بهراحتی پیدا نمیشود. اگر برای یک ساعت تخت را اشغال کرده باشیم، چهار میلیون و پانصد تومان هزینه مدت زمانی است که تخت بیمارستانی در اختیارمان است»