خطای شاه اسماعیل را تکرار نکنیم
ضرورت درک زمان جنگ و آتشبس
صادق ملکی در یادداشتی مینویسد: اگر امکان دارد با فعال شدن همه عرصههای نرم و سخت با تحمیل شرایط ایران برای پایان جنگ، اگر امروز را روز خروج کشور از شرایط جنگی کنیم، ایران پیروز نبردی خواهد بود که به تنهایی در مقابل یک جهان ایستاده است. دشمن فهمی از نگاه ایرانیان به مرگ و زندگی نداشته و این بزرگترین بن بست تحلیلی آن است.
به گزارش فصل سوم به نقل از دیپلماسی ایرانی:
جنگ را به نظامیان و صلح به سیاسیون واگذار کنیم و برای شرایط پیچیده و چند وجهی جنگ، از زوایای مختلف آلترناتیوهای جایگزین داشته باشیم.
در حالی که سلحشوران نظامی ایران در قامتی فراتر از انتظار ملی و جهانی ظاهر شدهاند، به نتیجه رساندن مطلوب دستاوردهای آنان کار سیاسیون است.
بدانیم و بدانند
اگر امکان دارد با فعال شدن همه عرصههای نرم و سخت با تحمیل شرایط ایران برای پایان جنگ، اگر امروز را روز خروج کشور از شرایط جنگی کنیم، ایران پیروز نبردی خواهد بود که به تنهایی در مقابل یک جهان ایستاده است. دشمن فهمی از نگاه ایرانیان به مرگ و زندگی نداشته و این بزرگترین بن بست تحلیلی آن است.
با این وجود اگر درخواست آتشبس باشد، نباید آن را به فرداها واگذار کرد. سخن از ترس نیست، اگرچه ارمغان جنگ مرگ و ویرانی است اما هدف دفاع، زندگی است .
شاه اسماعیل را نیروی نیابتیای به نام شاه قلی به جنگ کشید، وی آخرالزمانی رو به جنگ کرد و با شمشیر به نبرد توپ رفت. نتیجه آن چالدران شد. در آخرین لحظات فرماندهان شاه را مجبور کردند و از میدان فراری دادند. پس از او طهماسب به صلحی طولانی با عثمانی تن داد و ایران ماند و به شاه عباس رسیدیم. شاه خطایی که از طرف مریدان به مراتب الوهیت رسیده از سر غرور با فرستادن لباس زنانه به سلطان سلیم او را تحقیر کرده بود، از غصه اسارت سوگلی و به عقد درآوردن او توسط دشمن، دائم الخمر شد.
نگاه حماسی، شعار و رجزخوانی بدون محاسبه ظرفیت، فرجام خوشی ندارد و می تواند به مرثیهسرایی ختم شود.
ضمن حفظ اقتدار و ایستادن پای خطوط قرمز برای ایران و ایرانیان، نباید با سرنوشت یک ملت و تاریخ آن بازی کرد.
در جنگی که تمامی دنیا آن را به ایران تنها تحمیل کرده است، نه با احساس بلکه با عقلانیت تصمیمگیری کنیم.
در جنگ با توجه به شرایط طرفین، تا به امروز فوقالعاده ظاهر شدیم و نمره قبولی داریم، اما نباید در سیر نزولی جنگ، به اجبارها تن دهیم.
بسیاری از دغدغهمندان ایران و ایرانیان بر ضرورت درک زمان رسیدن به آتشبس در اوج تاکید داشته و دارند. نباید آنقدر جنگید تا از موقعیت و زمان مقتضی آتشبس خارج شویم. اگر جنگ طولانی و جبهههای مختلف گشوده شود، تابآوری ما در ابعاد نظامی، اقتصادی و اجتماعی میتواند شکسته شود. محاسبات، مبنا و زمان آتش بس را دقیق ارزیابی و و در زمان لازم بدان سو حرکت کنیم.
طرح خروج از انپیتی یا بستن و کنترل هرمز را با درک پیچیدگیهای چند وجهی این اقدامات، در نقطه نهایی به تهدید برای ایران تبدیل نکنیم.
مجدداً تأکید میشود با توجه به شرایط روزهای اخیر جنگ در ایران و جبهههای دشمن و به علت عدم توازن قوا در نگاه کلی اگر ابعاد و جغرافیای جنگ گسترش یابد معادلات میتواند به زیان ما رقم بخورد.
با دیوانهای چون ترامپ، دیوانگی کردن خطاست. میشود با کیاست ترامپ را پیروز نشان داده و ایران را از آسیبهای بیشتر که ممکن است غیرقابل جبران شود رهایی داد.
