سعدی در میانه منازعه چپ و راست
اول اردیبهشت روز بزرگداشت مقام سعدی شیرازی بهانهای برای پرداختن به این شاعر بزرگ ایرانی است. در این میان اختلاف نظرهایی نیز رخ میدهد که تازهترین آنها حول داوری علی شریعتی درباره سعدی میان احمد زیدآبادی روشنفکر ملی مذهبی و محمد قوچانی روزنامهنگار لیبرال رخ داده است.
به گزارش فصل سوم، احمد زیدآبادی با استفاده از اینترنت رانتی و سیمکارت طبقاتی خود در کانال تلگرام خود درباره شیخ مصلح الدین سعدی از دیدگاه علی شریعتی در مطلبی با عنوان «وقتی سعدی مغضوب میشود» نوشته است : زندهیاد دکتر علی شریعتی شعری طربانگیز از شیخ ابومحمد مشرفالدین مصلح، سعدی شیرازی, در وصف بهار را مایهٔ سرکوفت او قرار داده و با لحنی ناروا نوشته است:"خدا مرگت دهد! تو شاعر قرن هفتمی؟ قرنی که مغول از شرق و صلیبیها از غرب این سرزمین را حمام خون کردند.»مرحوم شریعتی اما بلافاصله شعر مشابهی از مولانا جلالالدین محمد بلخی در وصف بهار را نشانهٔ لطافت طبع و عظمت روح او میداند! هر کس با تاریخ آشنا نباشد میپندارد که لابد مولانا شاعر قرنی غیر از قرن هفتم بوده و یا در مقابل مغولان و صلیبیها کاری سوای سعدی کرده است! این ماجرا نشان میدهد که بینش انقلابی حتی آنجا که میخواهد میراث عرفانی تاریخ ایران را پاس دارد، تا چه اندازه نسبت به سیاستورزیهای مصلحانه و عقلمدارانه و واقعبینانهٔ مردی به غایت پخته و دنیادیده چون سعدی بیتحمل و نابردبار است! وقتی برای نسلی، رژی دبره، الگوی بهتر و والاتری از سعدی شیرازی برای کنشگری سیاسی به شمار آید نتیجهاش همین میشود که جامعه تشنهٔ یک دوره از نظم و ثبات و آرامش و آسایش شود، ولی نیابد! این چند جمله را فقط برای پاسداشت روز سعدی نوشتم و مرحوم شریعتی را نیز از این رو مثال آوردمکه مطمئنم بر خلاف برخی دیگر از انقلابیها، اگر امروز زنده بود، به دلیل صداقت بیمانندش، آن ناسپاسی نسبت به سعدی را جبران میکرد.
محمد قوچانی نیز در کانال آگاهی نو در شبکه اجتماعی بله که آن را باشگاه روشنفکران ملی ایران و رسانهای برای نشر و بازنشر مقالات اساسی مینامد در پاسخ به زیدآبادی چنین نوشت: ما مطمئن نیستیم این همه حسن نظر احمد زید آبادی به علی شریعتی درست از کار درآید و آن مرحوم حاضر به جبران اشتباهات بزرگش در توهین به بزرگان فرهنگ و ادب ایران از جمله سعدی و نیز ابن سینا و خواجه نصیر الدین توسی تا سید حسن تقی زاده باشد .اما اذعان به این همه نفرت پراکنی نسبت به تاریخ و فرهنگ ایران از سوی علی شریعتی در گفتار روشنفکری برآمده از بستر جریان ملی - مذهبی ( که خود را تداوم راه شریعتی می دانند ) جالب توجه است .طرز تفکری که "اسلام ایدئولوژی" را بر" اسلام فرهنگ" ترجیح می داد و ایران را به این روز و روزگار افکند .
