سیمبانها و دکلبانهایی که جان دادند تا خانههای ما روشن بماند
سرقفلی بسته خبر خوب امروز ما به نام کارگران است. روایت کارگران صنعت برق که اگر بذل جانشان نبود چراغخانههای مردم ایران بعد از ۲ هزار اصابت مستقیم و غیرمستقیم موشکهای دشمن به شبکههای برق شاید تا روزها خاموش میماند. امروز روایت کارگرانی را میخوانید که اگر جان فدایی شان نبود خدا میداند در شب بمباران مخازن نفت تهران چه فاجعههای هولناکی در انتظار شهر تهران بود.
به گزارش فصل سوم به نقل از فارس، مقاومت مردم ایران در روزهای سخت، حالا جهان را شگفتزده کرده است. به مناسبت روز کارگر به سراغ بخشی از این ایستادگی حیرتانگیز میرویم.
از دکلهای ۳۰ متری تا خط مقدم تعمیر شبکه؛ روایت ایستادگی کارگران برق
در جنگ تحمیلی، بیش از دو هزار اصابت به شبکههای برق کشور ثبت شد. این را حمد الله داد مدیرعامل شرکت توانیر گفته اما میدانید خاموشنشدن چراغخانههایمان با وجود این حجم از خسارت را مدیون سیمبان ها، دکل بان ها، نیروهای دیسپاچینگ ملی و منطقهای و در یککلام مدیون ۳۰۰ هزار نیروی واکنش سریع صنعت برق کشوریم که شبانهروز ایستادند و مقاومت کردند؟
اگر هم جایی برق قطع میشد، چند ساعت بیشتر طول نمیکشید که دوباره وصل شود. پشت این سرعت و پایداری، تلاش بیوقفه کارگرانی بود که در سختترین شرایط پایکار ایستادند.
خبر خوب امروز ما از صنعت برق روایت ایستادگی کارگران به گفته مدیرعامل توانیر است که حالا مرور آن پر از لطف است. اینکه برخی از نیروها هنگام تعمیر شبکه، در ارتفاع حدود ۳۰ متری دکلهای برق مشغول کار بودند؛ همان لحظههایی که جنگندههای دشمن دوباره برمیگشتند و منطقه را تهدید میکردند. در آن شرایط نه پناهگاهی بود و نه راهی برای پایین آمدن سریع. بسیاری از این کارگران همان بالا میماندند، در ارتفاع دکلها مقاومت میکردند و کار تعمیر را ادامه میدادند تا شبکه برق دوباره پایدار شود. همین ایستادگیها بود که باعث شد مشکل شبکه برق بعد از اصابتها کمتر از یک ساعت برطرف شود؛ رکوردی که حتی در شرایط عادی هم کار سادهای نیست. این پایداری بدون هزینه نبود. صنعت برق در جنگ رمضان ۸ شهید و ۱۲۰ جانباز تقدیم کرد. ۶ شهید در بخش توانیر و ۲ شهید در نیروگاههای حرارتی. از جمله آنها شهید سعید جلالی در کاشان بود؛ کارگری که بعد از پایان نوبت کاریاش، دوباره داوطلبانه به محل خدمت برگشت و همان جا به شهادت رسید. امروز به احترام تکتک کارگران صنعت برق کشور میایستیم.
روایت کارگرانی که از بروز فاجعه در شب موشک باران مخازن نفتی جلوگیری کردند
شبی را که آمریکا و رژیم صهیونیستی انبارهای نفت را موشکباران کردند به یاد دارید؟ آن شب بیشتر ما فقط خبر اصابت موشکها به مخازن نفت و شعلههای آتش را خواندیم. اما کمتر کسی شنید که اگر جانفشانی کارگران صنعت پتروشیمی و نفت نبود، ممکن بود آن حادثه به فاجعهای بسیار بزرگتر تبدیل شود؛ فاجعهای که میتوانست زنجیرهای از انفجارها و خسارتهای گسترده را به دنبال داشته باشد.
یکی از این روایتها مربوط به جانفشانی حسین سلطانی و همکارانش، کارگران واحد مخازن یکی از شرکتهای نفتی است. پس از اصابت موشک به مخازن نفت و در آن صحنههای آخرالزمانی، به دلیل مجاورت این مجتمع نفتی با پالایشگاه و خطر جدی سرایت آتش به مخازن گاز پروپان، شرایط بهشدت بحرانی شده بود. شعلهها و حرارت ناشی از انفجار میتوانست هر لحظه به مخازن گاز برسد و انفجاری بزرگ و زنجیرهای رقم بزند.
در همان شرایط، حسین سلطانی که شیفت کاریاش تمام شده بود و در خانه حضور داشت، دوباره خود را به مجتمع رساند و شانهبهشانه کارگران واحد مخازن در حالی وارد محوطه شدند که خطر انفجار همچنان وجود داشت. این کارگران با پذیرش ریسک بالا، عملیات تخلیه مخازن را آغاز کردند؛ اقدامی که اگر انجام نمیشد، آتش میتوانست به مخازن گاز پروپان برسد و انفجاری مهیب نهتنها مجتمع صنعتی، بلکه محلههای مسکونی اطراف را هم در معرض خطر جدی قرار دهد. حضور بهموقع و فداکارانه این تیم عملاً مانع شکلگیری یک فاجعه بزرگ شد.
روایت دیگر این جانفشانی به کارگران و مسئولان نوبت یکی دیگر از مجتمعهای نفتی در شهرری مربوط میشود. مخازنی که در پالایشگاه هدف موشک قرار گرفته بودند، در نزدیکی واحد قیرسازی این مجتمع قرار داشتند. حمله در دو مرحله انجام شد. پس از اصابت نخستین موشک و شدت انفجار، بسیاری از کارگران برای حفظ جان خود اتاق کنترل را ترک کرده و به نقطهای امن پناه بردند.
اما حدود پانزده دقیقه بعد، کارگران شیفت به جای گریز از مهلکه تصمیمی گرفتند که میتوانست جانشان را به خطر بیندازد. با وجود هشدارها درباره احتمال حمله دوباره، آنها به محوطه مجتمع بازگشتند تا خط تولید را از سرویس خارج کنند. عملیات بهسختی انجام شد و درست پس از خروج واحد از سرویس، موشک دوم به منطقه اصابت کرد.
اگر این اقدام انجام نمیشد، خط و واحد قیرسازی همچنان فعال میماند و اصابت موشک دوم میتوانست به آتشسوزی گسترده و انفجاری شدید منجر شود؛ حادثهای که احتمال آسیب جدی به کل مجتمع و حتی سرایت خسارت به بخشهای مجاور را به دنبال داشت. تصمیم و حضور شجاعانه این کارگران عملاً از وقوع یک حادثه بزرگ جلوگیری کرد.
آن شب، خبرها بیشتر از شعلهها و موشکها گفتند؛ اما پشت خاموششدن آن آتشها، کارگرانی ایستاده بودند که در دل خطر ماندند تا فاجعه بزرگتری رخ ندهد و ما باز هم به احترامشان تمامقد میایستیم و سرخم میکنیم در برابر این همه شجاعت و فداکاری.
قوریگل دوباره نفس کشید؛ بازگشت یک مهمان نادر به تالاب بستانآباد
بعد از ماهها تلاش بیوقفه برای مدیریت منابع آبی و لایروبی کانالهای آبرسانی، حالا تالاب بینالمللی قوریگل دوباره جان گرفته است. پهنه آبی تالاب این روزها میزبان دستههای پرجمعیت پرندگان مهاجر شده؛ تصویری زنده از بازگشت حیات به یکی از ارزشمندترین زیستگاههای منطقه.
اما خبر خوب فقط این نیست…در میان پرندگان مهاجر، حضور دوباره اردک سرسفید توجه کارشناسان را جلب کرده؛ پرندهای که در فهرست گونههای کمیاب و در معرض انقراض جهانی قرار دارد. بازگشت این گونه ارزشمند، نشانهای روشن از بهبود شرایط زیستگاهی و افزایش امنیت تالاب است.
اردک سرسفید پرندهای حساس به کیفیت زیستگاه است و تنها تالابهایی را برای استراحت و جوجهآوری انتخاب میکند که از نظر منابع آبی، امنیت و آرامش در وضعیت مطلوب باشند. اینکه این گونه در حال انقراض جهانی، قوریگل را برای حضور و زیست انتخاب کرده، یعنی تالاب دوباره به نقطهای قابلاعتماد برای حیاتوحش تبدیل شده است. رئیس اداره محیطزیست شهرستان بستانآباد میگوید این اتفاق، نتیجه همکاری جوامع محلی و تلاش شبانهروزی محیطبانان منطقه است؛ تلاشی که حالا ثمرهاش در بال زدن پرندگان بر فراز قوری گل دیده میشود. قوریگل امروز فقط یک تالاب نیست؛ نمادی از این است که اگر اراده باشد، طبیعت دوباره برمیگردد.
ما در میانه همه بحرانها با آیههای قرآن آرامش میگیریم. انگار این آیهها برای قلب ما شبیه لانچر است و ما دلگرمیم به این سلاح قدرتمند. مثل معنا و تفسیر زیبای این ایه:
لَا یَغُرَّنَّکَ تَقَلُّبُ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی الْبِلَادِ.(۱۹۶ آل عمران)
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎ (ﺑﺎ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻭ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺷﻮﻛﺖ ﻇﺎﻫﺮﻱ) ﺗﻮ ﺭﺍ فریب ندهد.
گیرم که تمام قدرت دنیا را برای محاصره ما داشته باشید، هر چند سد محاصرهتان هم شکسته، اما ما از قدرتی که سقفش تا کوتاه ترین آسمانِ عالم است و به بالاتر از آن راهی ندارد، نمی ترسیم و به آن فریفته هم نمی شویم. قدرتی که پشت جریان حق است، از عرش خدا جریان دارد.
