فیفا یک سازمان ورزشی مستقل نیست؛ یک ابزار سیاسی است
هواداران فوتبال در سراسر جهان تازه دارند چیزی را میفهمند که فلسطینیها سالها است میدانند.
گروه ترجمه فصل سوم:
این جام جهانی بهطور فزایندهای فیفا و رهبری آن را زیر ذرهبین برده است. تصمیم آن برای لغو تعلیق یک بازیکن فوتبال آمریکایی پس از دخالت دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، هواداران را در سراسر جهان به شورش واداشته است. در همین حال، اتهاماتی مبنی بر جانبداری داوران از آرژانتین در تصمیماتشان در جریان بازیهای مقابل مصر و کیپورد مطرح شده است.
در فلسطین، ما سالها است که ماهیت فاسد فیفا را دیده و تجربه کردهایم. با وجود اینکه اساسنامه آن به صراحت از این سازمان میخواهد به حقوق بشر احترام بگذارد، اما وقتی نوبت به فوتبال فلسطین میرسد، بهطور سیستماتیک در انجام این کار ناکام مانده است.
این سازمان بارها درخواستهای اتحادیه فوتبال فلسطین برای تعلیق اتحادیه فوتبال اسرائیل را رد کرده است؛ درخواستی که به دلیل اجازهدادن به برگزاری بازیهای لیگ این کشور در زمینهای اشغالی و دزدیدهشده فلسطین توسط تیمهایی که در شهرکهای غیرقانونی ساکن هستند، مطرح میشد.
این سازمان کشتار و مثلهکردن دستهجمعی بازیکنان فوتبال فلسطین را محکوم نکرده و خواستار آزادی بازیکنان بازداشتشده – از جمله به تازگی رند حلاوانی و ناتالی ابو دایه، اعضای تیم ملی فوتبال زنان فلسطین – نشده است. در برابر تخریب استادیومهای فوتبال فلسطین اعتراض نکرده است. هیچ اقدامی برای وادارکردن اسرائیل به کنار گذاشتن سیاستهای مختلفی که فوتبال فلسطین را محدود و تضعیف میکند، از جمله رد مجوزهای سفر به تیمهای فلسطینی، انجام نداده است.
اتحادیه فوتبال اسرائیل نه تنها نژادپرستی، آپارتاید و اشغالگری را تحمل و عادیسازی کرده، بلکه در تلاشهایی برای تبریکگویی به مناسبت مشارکت فوتبالیستهای اسرائیلی در جنایات جنگی در غزه یا لبنان نیز شرکت داشته است.
علیرغم احکام مکرر دیوان بینالمللی دادگستری و قطعنامههای مختلف سازمان ملل، فیفا همچنان مدعی است که درخواستهای فلسطین «مسئلهای بسیار پیچیده در چارچوب حقوق بینالملل عمومی» است و «وضعیت حقوقی نهایی کرانه باختری هنوز حلنشده باقی مانده است». این چیزی جز تأیید شعارهای اسرائیلی نیست که توسط دولت ترامپ برای حمایت از متحد خود اسرائیل و مشروعیتبخشی به دزدی زمینهای فلسطینی پذیرفته شده است.
همانگونه که اسرائیل از گردشگری، باستانشناسی، مذهب، کشاورزی و موارد دیگر برای عادیسازی الحاق غیرقانونی خود استفاده کرده، از فوتبال نیز – با حمایت فیفا – بهره برده است.
سهم فیفا در جنایات اسرائیل در دوران ریاست جانی اینفانتینو گسترش یافته است. سازمانهای حقوق بشر بهدرستی اقدامات اینفانتینو را به دیوان کیفری بینالمللی ارجاع دادهاند و او را به «عمل کردن با آگاهی کامل از این که این رویهها مصداق نقض حقوق بشر، آپارتاید و جنایات جنگی است» و نادیده گرفتن گزارشها و نامههای متعدد در این زمینه متهم کردهاند.
رهبری فیفا نه تنها در قبال جنایات اسرائیل و دخالت اتحادیه فوتبال اسرائیل سکوت و انفعال پیشه کرده، بلکه بهطور فعال در سفیدشویی آنها مشارکت داشته است. ماه گذشته، فیفا پیشنهاد کرد که فلسطین باید در یک تورنمنت زیر ۱۵ سال، بازی افتتاحیه را مقابل اسرائیل انجام دهد تا «صلح را ترویج کند». چند هفته پیشتر، خود اینفانتینو شخصاً سعی کرد رئیس اتحادیه فوتبال فلسطین را مجبور کند با همتای اسرائیلی خود دست بدهد.
فیفا بهوضوح دیگر یک فدراسیون ورزشی بینالمللی بیطرف نیست که طبق اساسنامهاش باید از هر گونه دخالت سیاسی اجتناب کند. این نهاد به ابزاری سیاسی تبدیل شده است که از سیاست خارجی ایالات متحده و متحدانش حمایت میکند.
خود اینفانتینو نمونهای عالی از این واقعیت است. در سال ۲۰۱۸، بدون هیچ دلیل مشخصی، در مراسم رسمی امضای پیمانهای ابراهیم در واشنگتن شرکت کرد – توافقی که در عمل به دنبال حذف مسئله فلسطین از دستور کار جمعی اعراب بود. در سال ۲۰۲۱، او در کنفرانسی از روزنامه راستگرای اسرائیلی، جروزالم پست، که در مکانی ساخته شده بر روی قبرستان مسلمانان مامیلای بیتالمقدس برگزار شد، شرکت نمود.
در فوریه، اینفانتینو در مراسم افتتاح «هیئت صلح» جنجالی شرکت کرد که به دنبال پایان دادن به دخالت سازمان ملل در مسئله فلسطین و توقف هرگونه تلاش حقوقی بینالمللی برای پایان دادن به اشغال و نسلکشی اسرائیل است. او حتی یک «مشارکت راهبردی برای پیشبرد بازسازی و صلح از طریق فوتبال» با این هیئت اعلام کرد.
جنجالهای جاری درباره برگزاری جام جهانی باید در همین بستر درک شود. فیفا بهوضوح کنترل تصمیمگیری مستقل خود را بهعنوان یک سازمان ورزشی بینالمللی از دست داده و از مسئولیت خود برای دور نگه داشتن سیاست از فوتبال شانه خالی کرده است.
وقتی از اینفانتینو در مورد تخلفات مختلفی که ایالات متحده بهعنوان میزبان علیه فوتبالیستها، داوران و هواداران مرتکب شده سؤال شد، او به عموم گفت که باید «آرام باشند و استراحت کنند».
همه اینها به شدت به اعتماد عمومی به سازمانهای بینالمللی مانند فیفا آسیب میزند. این امر برای فوتبال بینالمللی و شهرت آن بهعنوان ورزشی فراگیر نیز مضر است. اگر اینفانتینو مسیر خود را بهطور اساسی تغییر ندهد، میراثی که از خود به جا خواهد گذاشت، میراثی از ویرانی است.
در مورد فوتبال فلسطین، اما، همچنان استوار خواهد ماند. این ورزش از زمان تأسیس تیم مدرسه سنت جورج در بیتالمقدس در سال ۱۹۰۴ وجود داشته است. از آن زمان، فوتبال بخشی از هر لحظه زندگی فلسطینی بوده است و مانند همه چیزهای فلسطینی، قدرت زندهماندن در برابر اشغال، نسلکشی و فیفای فاسد را دارد.
نوشته خاویر ابوعید
منبع: الجزیره
