فرار از اول مهر

امروز کارت ورود به جلسه آزمون سراسری منتشر شد تا چند روز دیگر، در اواخر مردادماه، آزمون برگزار شود. این یعنی عملاً نتایج تا مهرماه نخواهد آمد. البته علناً هم گفته شده که دانشجویان ورودی ۱۴۰۵ از ترم زمستان پذیرش خواهند شد.
برای من، اول مهر بعد از ورود به دانشگاه معنای دیگری پیدا کرد.
اول مهر، دانشگاه است؛ پایان گرمای تابستان و شروع دوباره روزهایی که دانشگاه جان می‌گیرد و گرم می‌شود.
با اینکه سال‌هاست دانشجو نیستم، اول مهر همچنان برای من خوش‌عطر است، خوش‌رنگ است و خوش می‌رقصد.
اما چند سالی است که دانشگاه بیمار است.
از همان سالی که آن ویروس منحوس آمد و برای نخستین بار دانشگاه برای مدتی طولانی غیرحضوری شد، تا امروز که به دلایل مختلف، دانشگاه همیشه نیمه‌جان بوده است.
یک روز هوا گرم است و برق نیست؛ روز دیگر هوا سرد است و گاز کم آمده. یک روز اعتراضات عمومی است و روز دیگر آلودگی هوا. و النهایه، تجاوز نظامی به خاک میهن.
دانشجوی این نسل شاید همچنان دانش را بجوید، اما در کنار این حجم از مشکلات اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه، که شاید تنها پناهگاه جمعی دانشجویان باشد، خودش بیمار است.
دانشگاه هست، اما گویی نیست.
و شاید برای همین است که اول مهر، با همه خاطره و عطر و رنگش، دیگر آن اول مهر سابق نیست.

۲۶ مرداد ۱۴۰۵

تهران، میدان انقلاب

* وکیل کانون وکلای دادگستری مرکز