بیانیه صلیب سرخ به مناسبت روز بشردوستی
چرا جهان نمیتواند کشتهشدن امدادگران را عادیسازی کند
در روز جهانی بشردوستی، کیت فوربز، رئیس فدراسیون بینالمللی جمعیتهای صلیب سرخ و هلال احمر، و میریان اسپولیاریچ، رئیس کمیته بینالمللی صلیب سرخ، خواستار اقدام قویتر برای حفاظت از پرسنل بشردوست و حفظ فضای کار بشردوستانه میشوند.
گروه ترجمه فصل سوم:
در روز جهانی بشردوستی، به درستی شجاعت کارکنان و داوطلبان بشردوست را ارج مینهیم. اما گرامیداشت شجاعت و تعهد آنان، در حالی که شمار کشتهشدگان امدادگران به رکوردهای بیسابقهای رسیده است، کافی نیست.
تا کنون در سال جاری، جنبش بینالمللی صلیب سرخ و هلال احمر، ۱۲ همکار خود را که در جریان انجام وظیفه در حوادث مرتبط با خشونت جان باختهاند، سوگوار بوده است. این رقم در سال گذشته ۲۴ نفر بود.
ما نباید اجازه دهیم که هدفگیری امدادگران به امری عادی تبدیل شود. امروزه این خطر واقعی وجود دارد که جهان بپذیرد پرسنل بشردوست مورد حمله، جراحت یا مرگ قرار میگیرند، به عنوان «بخشی از شغل» یا ویژگی اجتنابناپذیر بحرانهای امروزی.
راه حل این نیست که از همکارانمان بخواهیم شجاعتر باشند. راه حل این است که شرایطی فراهم کنیم تا بتوانند با خیال راحتتر کار خود را انجام دهند.
واقعیت در میدان عمل
هر روز، در جایی از جهان، یک امدادگر بشردوست راهی میشود در حالی که میداند ممکن است دیگر به خانه بازنگردد. آنان پزشک، راننده، مهندس و داوطلب هستند. شجاعت آنان فوقالعاده است، اما شجاعت جلوی گلوله را نمیگیرد و عبور امن را تضمین نمیکند.
همچنین، مدیریت این خطرها روزبهروز دشوارتر میشود. در فضایی که به طور فزاینده قطبی شده است، حقایق زیر سوال میرود، اعتماد شکننده است و دروغها به سرعت پخش میشوند. رهبران سیاسی، چهرههای عمومی، رسانهها و بسترهای آنلاین، همگی فضایی را شکل میدهند که کنش بشردوستانه در آن رخ میدهد.
گفتمانی که اقدامات پرسنل بشردوست را غیرانسانی جلوه میدهد، بر کمکهای بیطرفانه تردید روا میدارد، یا اعتماد به نشانهای صلیب سرخ و هلال احمر را تخریب میکند، میتواند کاری را که به خودی خود خطرناک است، پرخطرتر هم کند. کمپینهای اطلاعاتی مضر که عمدتاً امدادگران را هدف میگیرند، اغلب فقط در فضای مجازی باقی نمیمانند؛ این اقدامات میتوانند عواقب واقعی در جهان بیرون داشته باشند و خطر و دشمنیِ پیش روی تیمهای ما را در حین انجام وظیفه افزایش دهند.
حفاظت نیازمند اقدام است
ایمنی همکاران ما به این بستگی دارد که دولتها و طرفهای درگیر در مخاصمات مسلحانه، تعهدات خود را بر اساس حقوق بینالملل بشردوستانه رعایت کنند. ما از اینکه ۱۲۲ کشور اعلامیه حفاظت از پرسنل بشردوست را امضا کردهاند، دلگرم هستیم و امیدواریم که این تعهد تازه، به اقدامات عینی برای تقویت ایمنی و امنیت امدادگران تبدیل شود.
ابراز حمایت از کارکنان بشردوست ارزشمند است، اما باید گفتار را با تصمیمات کسانی که قدرت و نفوذ دارند، همراه کرد تا قواعد را پاس دارند، از فضای اقدام بشردوستانه دفاع کنند و انتخابهایی داشته باشند که به امدادگران امکان دهد به مردم برسند و به خانه بازگردند.
حفاظت از پرسنل بشردوست، لطفی به سازمانهای ما نیست؛ این یک تعهد است و از همه مهمتر، راه نجاتِ هر کسی است که روزی به آمبولانسی که میرسد، داوطلبی که میماند، یا امدادگری که بتواند به او برسد، وابسته خواهد بود؛ به شرطی که جهان فضای انجام امن این کار را حفظ کرده باشد.
