تجربه ترس از کشتار مردم در ادبیات؛
سلاخخانه شماره 5 و بمباران درسدن با 135هزار کشته غیرنظامی
دررمان سلاخ خانه شماره 5 تجربه وحشتناکی درباره بمباران شهرها و غیرنظامیان عنوان شده است.
رمان سلاخ خانه شماره 5 اثر کورت ونه گات جونیور و ترجمه ع.ا. بهرامی، با لحنی طنزآمیز یکی از فجایع جنگ جهانی دوم درباره بمباران شهرها و کشتار غیرنظامیان را بیان می کند.
بیشترین تمرکز این بخش از کتاب درباره وحشی گری آمریکایی ها در بمباران شهر درسدن (Dresden) در آلمان و توکیو در ژاپن است.
در این کتاب می خوانیم که بمب افکن هایی آمریکایی هیچ ترحمی نسبت به غیرنظامیان در بمباران شهرها ندارند و هزاران نفر را با بمب های اتمی و غیراتمی می کشند.
در بخشی از این کتاب آمده است:
«سرتیپ هیکر در مقدمه کتاب نابودی درسدن اثر دیوید ایروینگ نوشته شده است: برای من درک انگلیسی ها و آمریکایی هایی که بر مرگ غیرنظامیان دشمن اشک می ریزند اما برای خدمه شجاع ما که در نبرد با دشمنی بی رحم که جان خود را از دست داده اند قطره اشکی نمی ریزند، بسیار مشکل است.
بد نبود آقای ایروینگ در هنگام ترسیم تصویر هولناک مرگ غیرنظامیان درسدن به یاد می آوردند که درست در همان زمان، موشک های وی1 و وی2 آلمان بر شهرهای انگلستان فرود می آمدند و برطبق طرح پیش بینی شده کودکان، زنان و مردان غیرنظامی را به یک شکل می کشتند.
بد نبود بوخموالد و کاونتری را نیز به یاد می آوردند.»
این مقدمه با این جمله پایان می یابد:
«من از اینکه بمب افکن های بریتانیایی و آمریکایی 135 هزار نفر را در حمله درسدن کشته اند عمیقا متاثرم. اما این نکته را به یاد می آورم که چه کسی آخرین جنگ جهانی را شروع کرد و برای مرگ بیش از 5 میلیون سرباز نیروهای متفقین که در تلاش ضروری خود برای شکست کامل و محو همه آثار نازیسم جان باختند بیشتر متاثرم.»
در بخش دیگری از سلاخ خانه شماره 5 به مقدمه «سر رابرت ساندبی» برمی خوریم.
ساندبی درباره بمباران شهرها و غیرنظامیان توسط متفقین نوشته است:
»به نظر می رسد منادیان خلع سلاح اتمی بر این اعتقادند که چنانچه بر هدف خود دست یابند، جنگ پدیده ای قابل تحمل و انسانی خواهد شد. این اشخاص بهتر است این کتاب را بخوانند و به سرنوشت درسدن بیاندیشند.
در اثر حمله هوایی با همان سلاحهای متعارف 135 هزار نفر در این شهر، جان خود را از دست دادند. حمله هوایی شب نهم مارس سال 1945 که توسط بمب افکن های سنگین آمریکا بر شهر توکیو انجام شد و در آن بمب های آتش زا و بمبهای انفجاری نیرومند به کار رفت سبب مرگ 83 هزار و 793 نفر گردید.
بمب اتمی که روی هیروشیما انداخته شد، 71هزار و 379 نفر را کشت.»
در این رمان خواندنی، مخاطب با گوشت و پوست خود، دهشت مردمی که زیر بمباران آمریکا و انگلیس مانده اند را حس می کنند. حسی که هم اکنون ایرانیان به روشنی تجربه می کنند: بی رحمی قاتلان آمریکایی در کشتار مردم بی دفاع!
