سادات میدانی: محاصره دریایی یک ابزار جنگی است
سیدحسین سادات میدانی، عضو هیئت علمی دانشکده روابط بین‌الملل در نشست تخصصی «ابعاد سیاسی و حقوقی جنگ‌های آمریکا و اسرائیل علیه ایران» گفت: خطای بزرگ تحلیلی این است که تحریم‌های جدید به صورت مجزا و خارج از فرآیند نظامی نگریسته شود.
این استاد روابط بین‌الملل گفت: این تحریم‌ها حلقه‌ای از زنجیره عملیاتی محاصره اقتصادی علیه ایران است. همان‌طور که محاصره دریایی یک ابزار جنگی است، فشارهای تحریمی اخیر نیز بخشی از همان محاسبه خصمانه دشمن برای تنگ‌تر کردن حلقه محاصره به شمار می‌رود و باید در تحلیل‌ها و پاسخ‌های حقوقی و دیپلماتیک، در پیوند کامل با این بستر جنگی تعریف شود.
وی با اشاره به ضرورت به‌کارگیری واژگان صحیح برای توصیف پدیده تجاوز گفت: این اقدامات را نباید صرفاً یک اقدام نظامی محدود یا حتی یک تجاوز عادی قلمداد کرد، بلکه این تهاجم، اقدامی همه‌جانبه علیه «بقای ایران» بود که با هدف ضربه زدن به موجودیت کشور طراحی شد.
وی در خصوص وضعیت تنگه هرمز گفت: در ماده ۵۲ طرح مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها پاره‌ای محدودیت‌ها برای اقدامات متقابل وضع شده است، اما عبور ترانزیت در زمره موارد منع‌شده قطعی قرار ندارد. از سوی دیگر باید توجه داشت که وضعیت کنونی ایران یک وضعیت عادی حقوقی نیست؛ آنچه هدف حمله قرار گرفته، صرفاً یک ساختار اداری یا حکومت نیست، بلکه «بقای کشور»، بقای یک ملت، تاریخ و تمدن در معرض تهدید قرار گرفته است.
سفیر پیشین ایران در رومانی در پایان خاطرنشان کرد: دیوان بین‌المللی دادگستری در رأی مشورتی تاریخی سال ۱۹۹۶ در خصوص مشروعیت تهدید یا توسل به سلاح‌های هسته‌ای صراحتاً اعلام کرد که نمی‌تواند حکم قطعی بدهد که آیا در شرایط حادی که در آن «بقای یک دولت» در خطر است، توسل به حتی سلاح هسته‌ای غیرقانونی باشد. وقتی عالی‌ترین مرجع قضایی جهان در جایی که پای بقای بنیادین یک کشور در میان است چنین استدلالی را مطرح می‌کند، چگونه ممکن است حقوق بین‌الملل در وضعیتی که موجودیت یک ملت تهدید می‌شود، تعلیق یا مدیریت یک حق عبور ترانزیت در حریم دریایی را برای صیانت از بقای ملی مجاز نداند؟
گفتنی است که نشست تخصصی «ابعاد سیاسی و حقوقی جنگ‌های آمریکا و اسرائیل علیه ایران» در روز چهارشنبه ۱۵ مهر در دانشگاه «تربیت مدرس» و به همت «انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد» برگزار شد.
