پاسخگویی؛ از یک اصل اداری تا یک ضرورت اجتماعی

پاسخگویی؛ از یک اصل اداری تا یک ضرورت اجتماعی

مهدی باقری*

پاسخگویی  یکی از مهم‌ترین اصول در اداره امور عمومی و سازمان‌هاست. هر فردی که مسئولیتی بر عهده می‌گیرد و از اختیار تصمیم‌گیری برخوردار می‌شود، باید در برابر عملکرد و تصمیم‌های خود نیز پاسخگو باشد.

مسئولیت بدون پاسخگویی، می‌تواند زمینه‌ساز تصمیم‌های سلیقه‌ای و کاهش نظارت شود. به همین دلیل، در یک نظام اداری سالم، برخورداری از اختیار باید همواره با پذیرش مسئولیت و امکان ارزیابی عملکرد همراه باشد.

پاسخگویی به این معنا نیست که مدیر یا مسئول برای هر تصمیمی که می‌گیرد مورد سؤال و فشار قرار گیرد؛ بلکه منظور آن است که تصمیمات مهم، در چارچوب قانون، قابل توضیح، بررسی و ارزیابی باشند. این موضوع به‌ویژه در جایی اهمیت پیدا می‌کند که تصمیم یک مقام می‌تواند بر حقوق و منافع دیگران اثرگذار باشد.

شفافیت، مقدمه پاسخگویی

شفافیت یکی از پایه‌های اصلی پاسخگویی است. اگر اطلاعات مربوط به فرآیند تصمیم‌گیری، معیارهای انتخاب و نحوه مصرف منابع عمومی تا حد امکان روشن باشد، امکان نظارت مؤثر نیز افزایش پیدا می‌کند.

نبود شفافیت می‌تواند زمینه شکل‌گیری ابهام و بی‌اعتمادی را فراهم کند. در مقابل، شفافیت به شهروندان، کارکنان و نهادهای نظارتی امکان می‌دهد عملکرد مسئولان را بهتر ارزیابی کنند.

پاسخگویی و مبارزه با فساد

یکی از مهم‌ترین آثار پاسخگویی، کمک به پیشگیری از فساد  است. زمانی که تصمیم‌گیرنده بداند تصمیم او قابل بررسی است و باید درباره آن توضیح دهد، زمینه سوءاستفاده از اختیار کاهش پیدا می‌کند.

در کنار پاسخگویی، وجود نظارت مستقل ، دسترسی مناسب به اطلاعات، ثبت و مستندسازی تصمیمات و امکان اعتراض به تصمیم‌های نادرست نیز اهمیت دارد.

همچنین باید میان اشتباه مدیریتی و تخلف عمدی تفاوت قائل شد. هر تصمیم ناموفق الزاماً فساد یا تخلف نیست. مدیریت سالم باید امکان اشتباه و اصلاح را بپذیرد، اما در برابر سوءاستفاده از قدرت، تبعیض، فساد و نقض قانون نیز بی‌تفاوت نباشد.

پاسخگویی از مدیر آغاز می‌شود

فرهنگ پاسخگویی زمانی شکل می‌گیرد که مدیران و مسئولان، خود را فراتر از ارزیابی و نظارت ندانند. پذیرش نقد، ارائه توضیح درباره تصمیمات، اصلاح اشتباهات و احترام به سازوکارهای قانونی، بخشی از حکمرانی خوب  است.

از سوی دیگر، پاسخگویی نباید صرفاً پس از وقوع یک مشکل مطرح شود. ایجاد سازوکارهای منظم برای ارزیابی عملکرد، انتشار اطلاعات قابل دسترس، بررسی تصمیمات مهم و دریافت گزارش‌های مردمی می‌تواند از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کند.

در نهایت، جامعه‌ای که در آن اختیار با پاسخگویی همراه باشد، مسیر مطمئن‌تری برای حفظ حقوق مردم و افزایش اعتماد عمومی خواهد داشت. قدرت زمانی در خدمت جامعه قرار می‌گیرد که در کنار اختیار، مسئولیت و در کنار مسئولیت، پاسخگویی وجود داشته باشد.

پاسخگویی نه تهدیدی برای مدیران و مسئولان، بلکه یکی از ابزارهای حفظ سلامت مدیریت، افزایش اعتماد عمومی و جلوگیری از تبدیل قدرت اداری به امتیاز شخصی است.

 

*پژوهشگر

وبلاگ

ارسال نظر