خوانندگی زنان و تشویق به فساد و فحشا

حکم محکومیت اخیر در خصوص یک بانوی خواننده و‌سایر دست‌اندرکاران آن برنامه مبنی بر تشویق به فساد و فحشا و استناد به ماده ۶۳۹ تعزیرات از نظر حقوقی نیازمند بررسی و تأمل است چرا که به نظر می‌رسد این ماده قانونی مبتلا به تفاسیر موسّع شده است.

 ماده ۶۳۹ تعزیرات مقرر می‌دارد: «افراد زیر به حبس از یک تا ده سال محکوم می‌شوند …. :

الف - کسی که مرکز فساد یا فحشا دایر یا اداره کند.

ب - کسی که مردم را به فساد یا فحشا تشویق نموده یا موجبات آن را فراهم نماید».

درخصوص خوانندگی زنان و تطبیقش با این ماده باید مشخص گردد که:

تشویق چیست؟

 متعلّق تشویق چیست؟

 اساساً به خوانندگی نمی‌توان «تشویق» اطلاق نمود. هنرمندی که مشغول خوانندگی است و اشعاری از بزرگان ادب و فرهنگ ایران را می‌خواند، رفتارش مصداق تشویق نیست؛ تشویق یعنی در دیگران شوق و رغبت و گرایش ایجاد کردن برای انجام کاری. خوانندگی هیچ ارتباطی به تشویق ندارد و نسبتشان با یکدیگر تباین است.⁩

 از سوی دیگر، خوانندگی تشویق به هیچ چیزی نیست. خوانندگی ابراز نوعی هنر است و خواننده اشعاری را با صدای زیبا می‌خواند. این تشویق به چیست؟

فرض محال بگیرید که خواننده، با خوانندگی دیگران را به خوانندگی تشویق می‌کند! باز هم این نمی‌شود تشویق به فساد و فحشا. خوانندگی زنان براساس بسیاری از فقها از نظر شرعی مباح است. فساد و‌ فحشا ناظر به زنا و لواط و روابط نامشروع است. کدام خواننده با خوانندگی افراد را به این امور تشویق می‌کند؟⁩

 صرف خوانندگی زنان با هیچ عنوان مجرمانه‌ای انطباق ندارد؛ نه منطبق است بر ماده ۶۳۹ و نه به هیچ ماده دیگری در قوانین کیفری ایران و عملی است مجاز و مباح از نظر قانونی.

* حقوقدان و استاد دانشگاه