اینکوترمز و نکات حقوقی آن

به گزارش فصل سوم، نکته مهم این است که اینکوترمز، مالکیت کالا، شیوه پرداخت، ضمانت اجرا، قانون حاکم و مرجع حل اختلاف را تعیین نمی‌کند؛ بنابراین این موارد باید به‌صورت جداگانه و صریح در قرارداد درج شوند.

مهم‌ترین موضوعات حقوقی در اینکوترمز:

محل دقیق تحویل کالا و نقطه انتقال ریسک باید بدون ابهام تعیین شود.

هزینه‌های حمل، بیمه، بارگیری، تخلیه، ترخیص صادراتی و وارداتی باید مشخص باشد.

در قواعدی مانند CIF و CIP، مسئولیت تهیه بیمه با فروشنده است؛ اما میزان پوشش بیمه در آن‌ها یکسان نیست.

در حمل کانتینری و چندوجهی، استفاده از FCA معمولاً از استفاده نادرست از اصطلاحاتی مانند FOB مناسب‌تر است.

در شرط EXW، بخش عمده مسئولیت‌ها و ریسک‌ها بر عهده خریدار قرار می‌گیرد.

در شرط DDP، فروشنده تقریباً تمامی هزینه‌ها و مسئولیت‌ها تا مقصد را بر عهده دارد؛ ازاین‌رو باید توانایی قانونی و عملی فروشنده برای انجام تشریفات واردات بررسی شود.

انتخاب اینکوترمز باید با نوع حمل، مقررات گمرکی، محدودیت‌های ارزی، الزامات بیمه‌ای و قوانین کشور مبدأ و مقصد هماهنگ باشد.

درج صرف عباراتی مانند «CIF تهران» کافی نیست؛ بهتر است عبارت کامل به شکل زیر نوشته شود:

CIF بندرعباس، ایران، طبق Incoterms 2020

در تنظیم قرارداد، توصیه می‌شود علاوه بر تعیین قاعده اینکوترمز، اسناد حمل، مهلت تحویل، مسئولیت تأخیر، خسارت، بیمه، تشریفات گمرکی، فورس‌ماژور، قانون حاکم و شیوه حل اختلاف نیز به‌طور شفاف تعیین شوند.

امیر رضا باقریان، به نقل از باشگاه وکلا