ترامپ در برابر اروپا؛ آمریکا برای آزادسازی ذخایر اضطراری گازوئیل فشار می‌آورد
مقامات اتحادیه اروپا پس از آنکه دولت ترامپ بر اروپا فشار آورد ذخایر اضطراری گازوئیل خود را آزاد کند تا به کاهش قیمت سرسام آور گازوئیل کمک شود، یک تماس اضطراری برگزار کردند.
گروه ترجمه فصل سوم:
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، و همچنین جنگ روسیه علیه اوکراین، جهش قیمت گازوئیل در جهان را برانگیخته است؛ موضوعی که از نظر سیاسی در داخل آمریکا به ترامپ آسیب می‌زند.
قیمت گازوئیل در آمریکا به‌شدت افزایش یافته و هفته گذشته به رکورد ۶.۵۳ دلار در هر گالن رسید. بر اساس داده‌های کمیسیون اروپا، میانگین قیمت گازوئیل در اروپا نیز به رکورد تاریخی ۲.۲۴ یورو در هر لیتر (۹.۵۶ دلار در هر گالن) رسیده است.
جهش قیمت گازوئیل در آمریکا باعث شده دولت ترامپ و قانونگذاران جمهوری‌خواه پیش از انتخابات میان دوره‌ای نوامبر، محدود کردن صادرات گازوئیل آمریکا را بررسی کنند.
آمریکا چه فشاری بر اروپا وارد می‌کند؟
هفته گذشته، ترامپ در میانه جنگ، اوکراین را تحت فشار گذاشت تا به تاسیسات گازوئیل روسیه حمله نکند؛ جنگی که روسیه با تهاجم به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ آغاز کرد.
سپس، پنجشنبه همین هفته، رئیس جمهور آمریکا به خبرنگاران گفت که دولت او «ممکن است» از کشورهای اروپایی بخواهد ذخایر گازوئیل را آزاد کنند؛ کمی پس از آنکه اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، از اروپا خواست «فورا» به ذخایر خود دست بزند.
بسنت در پستی در شبکه های اجتماعی گفت: «شرکای اروپایی ما باید تحویل تعهدات موجود خود را تسریع کنند و عرضه‌های اضافی را فورا در دسترس قرار دهند تا اختلالات جاری برطرف شود.»
یک مقام دولت اتحادیه اروپا به پولیتیکو، رسانه آمریکایی گفت که دولت ترامپ پنجشنبه پیشنهادی به رهبران اتحادیه اروپا فرستاد و از آنها خواست ۱۲۰ میلیون بشکه گازوئیل از ذخایر راهبردی ملی خود را در طول ۱۸۰ روز آزاد کنند.
ماروش شفچوویچ، مسئول تجاری اتحادیه اروپا، پس از نشست تجاری گروه ۲۰ در آمریکا به خبرنگاران گفت که درباره عرضه محدود گازوئیل و جهش قیمت ها با جیمیسون گریر، نماینده تجاری آمریکا، گفت وگو کرده و تمایل اروپا به یک رویکرد هماهنگ برای کاهش قیمت‌ها را بیان کرده است.
چرا آمریکا برای گازوئیل به اروپا فشار می‌آورد؟
این درخواست به دلیل جهش قیمت گازوئیل در آمریکا در پی جنگ این کشور علیه ایران مطرح شده است؛ جنگی که صادرات انرژی از خلیج فارس را تقریبا متوقف کرده است. در همین حال، جنگ روسیه و اوکراین نیز عرضه انرژی را مختل کرده است.
یک مقام کاخ سفید پنجشنبه به الجزیره گفت: «ما از نظر گازوئیل در تنگنا هستیم، چون صادرات گازوئیل روسیه را از دست داده ایم... بخشی از صادرات گازوئیل خاورمیانه را نیز از دست داده ایم، هرچند در حال بازگرداندن آنها هستیم، و صادرات گازوئیل چین را هم از دست داده ایم.» او افزود: «بنابراین وقفه‌های زیادی وجود دارد. اما پالایشگاه‌های آمریکایی با رکورد بالا کار می‌کنند.» او گفت اعلامیه‌های اروپا درباره عرضه‌های جدید نیز قیمت‌ها را پایین می‌آورد.
ایمون درام، پژوهشگر مستقر در پاریس که بر انرژی آمریکا و اروپا در صندوق مارشال آلمان در آمریکا تمرکز دارد، گفت دولت آمریکا احتمالا باور دارد اگر کشورهای اروپایی ذخایر را آزاد کنند، فشار بر قیمت جهانی گازوئیل کاهش می‌یابد و در نتیجه، قیمت‌ها در آمریکا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای پایین می‌آید.
او افزود که پشت این موضوع، نارضایتی از این است که فرانسه و آلمان زودتر برای آزادسازی ذخایر اقدام نکردند و همچنین تمایلی به این که اروپا بخش بیشتری از هزینه‌های جهانی جنگ با ایران را تحمل کند.
او به الجزیره گفت: «ما شاهد آخرین چرخش پیچ سیاست «سلطه انرژی» دولت هستیم: دولت آمریکا از وابستگی بیشتر اروپا به صادرات گازوئیل آمریکا استفاده می کند تا امتیازات پرهزینه بگیرد.»
او افزود: «گزینه جایگزینی که تهدید می کند - ممنوعیت صادرات گازوئیل آمریکا - به اروپا آسیب می زند، اما پیامدهای اقتصادی و سیاسی مخربی نیز در داخل خواهد داشت، اعتماد به تامین کنندگان آمریکایی را از بین می برد و بازارهای انرژی داخلی را مخدوش می کند.»
ذخایر گازوئیل اروپا در مقایسه با آمریکا چگونه است؟
بر اساس آمار یوروستات در ژوئن ۲۰۲۶، کشورهای اتحادیه اروپا همراه با بریتانیا حدود ۵۲ میلیون تن متریک ذخایر نفت گاز و گازوئیل دارند که ۳۷.۵۰ میلیون تن آن برای موارد اضطراری نگه داشته می شود. قواعد اتحادیه اروپا از کشورهای عضو می‌خواهد ذخایر اضطراری نفت را حفظ کنند که حداقل ۹۰ روز واردات خالص یا ۶۱ روز مصرف داخلی را پوشش دهد، هر کدام بیشتر باشد.
بر اساس داده‌های یوروستات، آلمان با ۵.۶ میلیون تن بیشترین ذخایر اضطراری را دارد و پس از آن فرانسه با ۸.۲ میلیون تن قرار دارد. در مقابل، ذخایر گازوئیل آمریکا تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ به رکورد پایین ۱۰۷.۹ میلیون بشکه رسیده است.
بریتانیا که الزامات مشابهی برای ذخایر اضطراری گازوئیل دارد، حدود ۳۰ درصد گازوئیل خود را از آمریکا می گیرد و ذخیره‌ای حدود ۴۲ روز دارد.
روابط آمریکا و اتحادیه اروپا اکنون چگونه است؟
روابط آمریکا و اتحادیه اروپا از زمانی متشنج شده که ترامپ سال گذشته تعرفه‌های تجاری جدیدی بر این بلوک ۲۷ عضوی وضع کرد؛ بخشی از جنگ تجاری او در سراسر جهان که کمی پس از آغاز دومین دوره ریاست جمهوری‌اش در ژانویه ۲۰۲۵ شروع شد.
اوضاع سال گذشته بدتر شد؛ هنگامی که ترامپ خواستار توافقی برای خرید گرینلند شد و استفاده از نیروی نظامی را رد نکرد. کشورهای اروپایی در ژانویه برای نشان دادن مخالفت، نیرو به این جزیره فرستادند و ترامپ تهدید کرد تعرفه‌های بیشتری بر هر کشوری که در راه او بایستد وضع می‌کند. او پس از گفت وگو با مارک روته، رهبر ناتو، از این موضع عقب‌نشینی کرد و ماه گذشته آمریکا توافق جدیدی با دانمارک و گرینلند اعلام کرد که به آمریکا اجازه می‌دهد پایگاه‌های جدید بسازد و سرمایه‌گذاری کشورهایی را که خصمانه می‌داند را وتو کند. از آن زمان، روابط حتی بیشتر تیره شده است، چون کشورهای اتحادیه اروپا اجازه ندادند آمریکا از پایگاه‌های هوایی آنها برای حمله به ایران استفاده کند و واشنگتن در حال بررسی گزینه‌هایی برای خروج نیرو از اروپا است. آخرین درخواست ترامپ مبنی بر آزادسازی ذخایر گازوئیل توسط کشورهای اتحادیه اروپا به این تنش‌ها افزوده است.
اروپا به درخواست‌های گازوئیل چگونه پاسخ داده است؟
پنجشنبه، پنج کشور اروپایی - فرانسه، آلمان، ایتالیا، ایرلند و بریتانیا - با کمیسیون اروپا نشستی برگزار کردند و توافق کردند با «یک صدا» به آمریکا پاسخ دهند. واشنگتن پیشتر از این کشورها به‌صورت جداگانه خواسته بود ذخایر اضطراری گازوئیل را آزاد کنند و گفته بود اگر آزاد نکنند، ممکن است با ممنوعیت صادرات گازوئیل آمریکا روبرو شوند.
جمعه، کارگروه انرژی اتحادیه اروپا متشکل از کمیسیون اروپا و ۲۷ کشور اتحادیه، دوباره نشست برگزار کرد تا درباره نحوه پاسخ به خواسته‌های واشنگتن بحث کند. مقامات آگاه از این نشست به خبرگزاری رویترز گفتند که رهبران اتحادیه اروپا پیشنهادی را بررسی کردند که فرانسه ارائه داده بود؛ بر اساس آن، کشورهای اروپایی ۵۰ میلیون بشکه گازوئیل و اعضای آژانس بین المللی انرژی ۵۰ میلیون بشکه نفت خام آزاد می کنند.
آیا اتحادیه اروپا به خواسته‌های آمریکا تن می‌دهد؟
شفچوویچ، مسئول تجاری اتحادیه اروپا، پنجشنبه به خبرنگاران گفت که می‌فهمد «طرف اروپایی قصد و قطعا ترجیح شدید برای یک رویکرد هماهنگ و یافتن راه حل‌ها دارد.» او افزود: «ما هر منفعتی در همکاری برای کاهش قیمت ها داریم، چه در گازوئیل و چه در سایر محصولات عرضه نفت و گاز.»
مقام کاخ سفید به الجزیره گفت همکاری با واشنگتن در «بهترین منافع» اروپا است، چون آنها «چند مسیر را برای تقویت عرضه محصولات پالایش شده و کاهش هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان دنبال می‌کنند». فردریک اشنایدر، عضو ارشد غیرمقیم شورای خاورمیانه در امور جهانی، به الجزیره گفت در حالی که اروپا واقعا ذخایر اجباری بزرگی دارد، «روش ترامپیِ اعلام هر درخواست به شکل اولتیماتوم، توافق دولت‌های اروپایی را دشوارتر می کند». او گفت: «با توجه به اینکه واکنش اورسولا فون در لاین به جنگ تعرفه‌ای ترامپ علیه اتحادیه اروپا در سال گذشته تسلیم تلقی شد، و با توجه به لحن قاطع‌تر اخیر اتحادیه اروپا، انتظار دارم اروپا از طریق آزادسازی هماهنگ‌شده توسط آژانس بین المللی انرژی که بتواند آن را اقدام جمعی معرفی کند، کمی عقب‌نشینی کند، بدون آنکه تسلیم شدن به واشنگتن تلقی شود.» او افزود: «در نتیجه، انتظار دارم آن آزادسازی بسیار کمتر از ۱۲۰ میلیون بشکه باشد. دولت‌های اروپایی منافع بسیار مادی در حفظ ذخیره حائل خود دارند، در حالی که پایانی برای بسته‌بودن هرمز در افق دیده نمی‌شود.»
آیا آمریکا می‌تواند گازوئیل را از جای دیگری تهیه کند؟
اشنایدر گفت آمریکا از نظر مطلق با کمبود گازوئیل روبرو نیست. او گفت: «آمریکا صادرکننده خالص است و امسال روزانه حدود ۱.۵ میلیون بشکه صادر می‌کند. مشکل این است که گازوئیل در بازار جهانی قیمت‌گذاری می‌شود، بنابراین کمبود در هر نقطه، قیمت‌ها در آمریکا را نیز بالا می‌برد.» او افزود: «ذخایر اروپا با افزودن بشکه به این بازار جهانی به آمریکا کمک می‌کند، نه با رسیدن به بندرهای آمریکایی.»
او اشاره کرد که تامین کنندگان جایگزین معمول تحت فشارند، چون بخش زیادی از ظرفیت پالایش صادراتی خلیج فارس پشت تنگه هرمز قرار دارد، عرضه روسیه هم به دلیل تحریم های آمریکا و اروپا و هم به دلیل حملات اوکراین به پالایشگاه‌هایش محدود شده است.
اشنایدر گفت در چنین وضعیتی، پالایشگاه‌های صادراتی هند و قطب‌های آسیایی مانند سنگاپور و کره جنوبی نیز می‌توانند بخشی از محموله‌ها را تغییر مسیر دهند، اما فقط با قیمت بالاتر. او افزود: «عملا هیچ منبع بزرگ استفاده‌نشده گازوئیل در هیچ کجا وجود ندارد، و به همین دلیل ذخایر به نقطه اختلاف تبدیل شده‌اند.»
چرا قیمت گازوئیل برای ترامپ اینقدر نگران کننده است؟
قیمت سرسام آور گازوئیل منبع تنش برای دولت ترامپ و جمهوری‌خواهان بوده است که می‌ترسند این موضوع در انتخابات میان دوره‌ای نوامبر آینده به قیمت ازدست‌دادن رای آنها تمام شود.
اشنایدر گفت: «ترامپ از قیمت گازوئیل بالای ۶ دلار می‌ترسد، که جهش قیمتی ۷۰ درصدی نسبت به قبل از شروع جنگ او است. این احتمالا بدتر می‌شود، چون ذخایر گازوئیل آمریکا در پایین‌ترین سطح فصلی خود از زمان آغاز ثبت رکوردها در ۱۹۸۲ قرار دارد. بنابراین اگر به دلیل جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران گازوئیل کافی تولید نشود و ذخایر گازوئیل مصرف شده باشد، تنها راه آوردن گازوئیل بیشتر به بازار آمریکا، صادرات کمتر است.» او اشاره کرد که گازوئیل و بنزین برای اقتصادها مهمند و نقش‌های متفاوتی دارند.
او افزود: «در حالی که بنزین سوخت خودروها است، گازوئیل سوخت هر چیزی از کامیون، قطار باری، کشتی، تراکتور، ماشین دروگر، ماشین‌آلات ساختمانی، تجهیزات معدنی و ژنراتورهای پشتیبان است. این یعنی بنزین بیشتر توسط مصرف‌کنندگان استفاده می‌شود، در حالی که گازوئیل عمدتا توسط تولیدکنندگان مصرف می‌شود؛ بنابراین شوک قیمت گازوئیل به قیمت تقریبا همه چیز دیگر سرایت می‌کند، به‌ویژه غذا، مصالح ساختمانی و هر چیزی که با کامیون تحویل داده می‌شود.» کشاورزان دو برابر ضربه می‌خورند، چون قیمت گازوئیل همزمان با قیمت کود بالا می‌رود. قیمت هر دوی اینها به‌دلیل بسته شدن تنگه هرمز بالا رفته است.
او گفت: «بنابراین قیمت بالاتر گازوئیل مانند مالیاتی بر تولید و لجستیک عمل می‌کند، در حالی که قیمت بالاتر بنزین مانند مالیاتی مستقیم بر مصرف‌کنندگان است. مانند قیمت بالاتر بنزین، قیمت بالاتر گازوئیل خطر رکود تورمی را با بالابردن تورم و همزمان فشردن حاشیه سود در حمل و نقل و کشاورزی ایجاد می‌کند؛ یعنی بانک‌های مرکزی در دوراهی کاهش نرخ [کمک به تولیدکنندگان] و افزایش نرخ [کاهش تورم] گرفتار می‌شوند.»
این موضوع چگونه بر بازارهای جهانی اثر می‌گذارد؟
بر اساس گزارش رویترز، کشورهای اتحادیه اروپا در نشست اضطراری جمعه توافق کردند که آزادسازی بیشتر ذخایر گازوئیل باید شامل تعهد آمریکا به پرهیز از ممنوعیت یکجانبه صادرات گازوئیل باشد.
اما با توجه به اینکه دولت ترامپ همچنان ممنوعیت صادرات گازوئیل آمریکا را بررسی می‌کند، اشنایدر گفت بازارهای هیدروکربنی در معرض نوسان بیشتری هستند، چون معامله‌گران اکنون باید احتمال ممنوعیت صادرات آمریکا را در قیمت‌ها لحاظ کنند؛ ممنوعیتی که در عمل نزدیک به یک‌سوم عرضه گازوئیل جهان از طریق دریا را حذف می‌کند.
او گفت: «ممنوعیت، قیمت های جهانی را بالا می‌برد، احتمالا حتی در آمریکا، چون پالایشگاه‌های آمریکایی پس از ازدست‌دادن بازارهای صادراتی، تولید خود را کاهش می‌دهند.» او هشدار داد که یک ریسک سیاسی بزرگتر نیز وجود دارد: «نظام ذخایر اضطراری از دهه ۱۹۷۰ کار کرده است، چون کشورها ذخایر را با هم آزاد می‌کنند. اگر آنها به جای آن با یکدیگر وارد رقابت شوند، اگر بزرگترین تولیدکننده شروع به استفاده از ممنوعیت‌های صادراتی به‌عنوان اهرم کند، دیگران به جای سهیم شدن، احتکار می‌کنند؛ یعنی هماهنگی و همکاری بین‌المللی آسیب می‌بیند و قربانیان، مثل همیشه، عمدتا در جنوب جهانی خواهند بود.»
او افزود: «واردکنندگان فقیرتر در آفریقا، جنوب آسیا و آمریکای لاتین در این رقابت قیمتی بازنده خواهند بود.» او گفت: «در زمانی که قیمت غذا و کود در جهان در حال افزایش است، اختلاف میان متحدان بر سر سوخت، خطر بدبختی بیشتر در کشورهای فقیرتر، و همچنین رکود تورمی و رکود اقتصادی جهانی را افزایش می‌دهد.»
منبع: الجزیره
