احمد محمود؛ دنیایی با عمقِ مردمِ خونگرم جنوب

به گزارش فصل سوم؛ دنیایی آکنده از ظرایف و گوشه و کرشمه هایی که باید به آن دل داد. از عاشقیت راوی به دخترک سیاه چشم تا سیاست بازی خالد و پندار، از شعارهای جنبش توده در میانه تابستان گرم 1331 تا سرمای انفرادی در زمستان سخت سال سیاه کودتا، 1332.

امروز 12 مهرماه است و سالروز درگذشت احمد محمود، نویسنده 69 ساله ایرانی که در چنین روزی در 1381 چشم از جهان فروبست.

احمد اعطا یا بهتر است با نام ادبی اش بشناسیم، «احمد محمود»، نویسنده ای با قلمی توانا در فضای رئالیسم اجتماع محور و با تاسی از داستان های ماکسیم گورکی، ادبیاتی بسیار قدرتمند و قلمی اثرگذار دارد.

او با نگاهی ویژه به زندگی انسان ایرانی، به خوبی تنهایی و تخیلات آدمی را در این جغرافیای سوخته، ترسیم می کند. خالد، پسرکی که در دنیای همسایه ها، روایت اول شخص مضارع  خود را به راحتی بیان می کند، در میانه کش و قوس سیاست بازی بی فرجام و ملی شدن صنعت نفت، به دنبال عشق خود می رود. دخترکی که هرگز نمی توانیم بفهمیم کجا رفت و به کجا شد.

همسایه ها، رمانی بسیار عجیب است. داستانی ساده و در عین حال پیچیده و تو در تو. کتابی که مجوز انتشار نیافت و توقیف شد ولی تقریبا در تمام کتابفروشی ها پیدا می شود. این رمان به 6 زبان فراگیر دنیا  ترجمه شد و به عنوان یک رمان بین المللی ایرانی شناخته می شود.

احمد محمود البته با همسایه ها تمام نشد. «داستان یک شهر» داستان مبارزی سیاسی است که پس از کودتای 1332 به بندر لنگه به عنوان مکانی در ناکجاآباد تبعید می شود و سرخوردگی سیاست بازان جامانده از زندگی را ترسیم می کند.

محمود  در رمان 3 جلدی «مدار صفر درجه» به زندگی پرتنش زمان جنگ ایران و عراق پرداخت. این  رمان حجیم به خوبی نشان می دهد زندگی آدمها چطور در تب و تاب جنگ، به نابودی کشیده می شود و جنگ با خانواده ها و روان انسانها چه می کند. مصایب جنگ البته در رمان «زمین سوخته» هم دل خوانندگان را به درد می آورد. روایتی چند  بعدی و تو درتو از واکنشهای آدمیان  در روزهای ابتدای حمله عراق به خوزستان سوخته.

رمان قابل توجه «درخت انجیر معابد» را به عنوان رمانی شگفت انگیز توصیف کرده اند که 60 شخصیت محوری دارد و بسیار شلوغ است. رمانی در وهم تنیده که اوج هنر نویسندگی خالق «همسایه ها» را به رخ می کشد.